Bir İstanbul Masalı

Mevsim kış, kar yağıyor mavi denizlerime,
Sahildeki kayalar şimdi bembeyaz.
Kanatlanmış göklerim martı çığlıklarıyla,
Hava buz gibi soğuk yüreğim ayaz.

Bir anı düşlüyorum, yaşanmamış bir hayal,
Belki böyle bir sabah, yürüyoruz sen ve ben,
Tam bir yıl öncesiydi, yine şubat başıydı,
Yaşanmış kadar gerçek, yaşanmış gibi bizden.

Dışarda bir dünya var, bembeyaz ve lekesiz,
Kol kola yürüyoruz, bir parkın ortasında,
Başım omuzlarında nefesler karışırken,
Gözlerim kararıyor (!) bana sokulduğunda.

Her şey öyle muhteşem, bir o kadar anlamlı,
Hiçbir şeyde kusur yok, bir rüya kadar güzel,
Bir masaldı yaşanan, ben küçük çoban kızı,
Sen beyaz atlı prens, düşlerimin yıldızı.

Mevsim kış kar yağıyor mavi denizlerime,
Sahildeki kayalar bembeyaz olmuş,
Kanatlanmış gökyüzü bembeyaz çığlıklarla,
Hava buz gibi soğuk, yürekler donmuş.

SEVİM YAKICI